Aus der Weihnachtsgeschichte
nach Lukas
Aufbruch
Oh am Montooch in der Fräih
sacht der Josef zou seim Weib:
"Heit Middooch werd i
losmarschiern:
du waaßt ja, daß i net lang
bleib.
Paß af dich af und schon
di fei,
du bist scho ganz schäi
digg.
Doch bis des bo dir suweit
is,
bin i ganz bestimmt zourigg."
De Marie schaut erscht weng
betroffn,
dann sacht´s: "Du kennst
mi oba schlecht.
Allaa gäihst du mir net af
Reisn,
wal iich do aa dabei sei mächt."
"In deim Zoustand,"
draaf der Sepp,
"is des kaa leichte
Sach.
Doch wennst maanst du
schaffst des,
dann stell mol aus dem Fach
vo dem Regol im Korridor
de naia Sollatern bereit.
De wern mir sicha braucha kenna,
wal Bethlehem ist weit.
Dennn etzat im Dezember
werd´s scho recht bal
dunkl.
Do braung mir jedenfalls a
Licht;
do langt net´s
Sternagfunkl. -
Nou ja.", sacht dann
der goute Moh,
"wennst ferti bist,
dann pagg ma´s oh."