"Schau
Maria!"
sacht dä
Josef und deit mit sein Arm.
"Glei
dort vonna is dä Stall und drinna is warm."
Di Maria
is mäid, sie gspiert unter Schmerzn,
äs
Kindla mecht kumma, wous trecht unterm Herzn.
Im Stall
touts gnouch Hei und Strouh drinna geem,
di Maria
toutsi dankboar draf niedälegn.
Dä Josef
sicht hint in dä Eckn an Oxn.
Fiers
Eserla is aanu Platz in der Boxn.
"Maria",
jammert dä Josef, "wos sollin tou,
wenn du
etz af di Welt bringst unsern klan Bou?
Ii waß
blouß, di Fraua genga ins Kreiskranknhaus,
derham
kummäs mit an kocherdn Wassä aa aus."
"Ach
Josef", seifzt di Maria, "wos jammerstn su.
Ma kennt
ja ball maana, unsä Kindla gräischst du.
Tous
Krippla mit Hei und mit Strouh aasleeng,
dass
unsä Kind drin lieing koo warm und bequem."
Und
gecher Mittänachtlicht werkli äs Kindla drinna,
straplt
vägnäicht, stroahlt su richti vo inna.
Und dä
Josef is immä nu ganz benumma,
dassäs
Kind goar su schnell af die Welt is kumma,
waß vur
Freid kaum mäiä ei und aus,
kummt asn
Stauna ball nemma raus.
"Schau
nä Maria, su vullaä Leem!
Hast du
scho amol su a Kindla gsehng?
Wäi
aafgweckt schi seini blaua Ailgi blitzn,
as di
goldin Lockn di Ouherli spitzn,
äs
Neesla, äs Geschla und di Fingerli su klaa.
Und des
werd amol unsäHerr, unsä Heiland saa,
dä uns
erlöst vo unsri Sindn
und uns
in Himmel werd väkindn?
Äs herzi
Kindla, mei Godd, halleeluja!"
Und wäi
Maria und Josef leis singa denna,
werd äs
Kindla mäid, touts nou herzhaft gähna.
Schäi
langsam falln nän di Aigli zou,
und dä
Stall licht dou in täifä Rouh.
Und dä
Ox und dä Esl, däi zwaa aldn,
denna mit
ihrm Schnaufm äs Kind warmhaltn.